xe2x80x98triiiinng!xe2x80x99 ja hoor, dat is de wekkerxe2x80xa6 hoe lang heb ik geslapen? Niet lang genoeg, dus ik blijf nog even liggen, sluit mijn ogen en merk dat ik weg doezel. Als ik ze weer open zie ik dat het al half acht is, nu moet ik opschieten want om tien voor acht kan mijn taxi voor de deur staan. Zo snel als ik kan maak ik me klaar, net als ik bezig ben met het poetsen van mijn tanden hoor ik mijn moeder: xe2x80x98Taxi!xe2x80x99, niet meer de taxi is er, of je taxi staat voor de deur! Maar gewoon, taxi.

Omdat ik geen zin heb om met ongekamd haar naar school te gaan laat ik de beste man achter het stuur nog even wachten. Eenmaal ingestapt krijg ik weer, zoals elke ochtend, een heel levensverhaal naar me toe geslingerd, omdat ik zeg dat ik geen zin in school heb. Elke morgen dezelfde peptalk, elke morgen van een andere chauffeur. Dat ik goed mijn best moet doen op school, omdat ik mijn dromen moet waarmaken, omdat ik later moet kunnen doen wat ik zelf wil! Zodat ik me later nergens zorgen over hoef te maken en een heerlijk relaxed leventje kan leidenxe2x80xa6 ehh, juistxe2x80xa6 ben je nog wakker?

Aangezien het nog geen tien minuutjes is vanaf mijn huis naar school  met de auto proppen ze steeds datzelfde verhaaltje in zoxe2x80x99n klein beetje tijd, je snapt dus, dat ze aan een stuk door blijven praten, ik weet nou na tienduizend keer wel eens dat ik mijn dromen waar moet gaan maken! En dat terwijl je maar voor de helft luistert en bedenkt wat je die dag op school voor saais aan moet gaan horen, alweer.

Na een half uurtje wachten op school, doordat die vervloekte taxi weer eens veel te vroeg was, begint de les. Je denkt nu natuurlijk: yeah, eindelijk wat actie in deze geweldige schooldag! Maar nee, mijn dag begon met een uurtje geschiedenis, en ja dan weet je het al. Waar een paar weken geleden, aan het begin van het jaar nog een opgewekte, vrolijke, gezellig kletsende meneer Schaap stond, staat nu een strenge, bijna in slaap vallende meneer Schaap. Als je het tenminste nog een meneer Schaap kunt noemen, zelfs hij is schoolmoe. Hij begint te vertellen over de politiek, over hoe het vroeger was, over vrouwen, waarom die eerst niet mochten stemmen, en waarom ze nu wel stemrecht hebben. Ik vraag mezelf eens waarom dat zo zou kunnen zijn. Misschien waren er vroeger wel allemaal mannen als Orlando Bloom, of Zac Efron, dat de vrouwen toen de knappe mannen aanbeden en hun best deden voor ze zodat ze samen de weg der liefde konden afleggen, kinderen konden krijgen (die dan uiteraard ook orlando- look-a-likes werden), en samen konden sterven. Ik zie het al helemaal voor me, een knappe man waar ik achteraan loop, geweldige kont, leuk koppie blonde krullen, jummie. Ik zie hem al helemaal omkijken en zijn mooie lokken door de wind waaien. Hij opent zijn mond en zegt: xe2x80x98Heexe2x80xa6xe2x80x99

xe2x80x98Lisan?xe2x80x99 xe2x80x98Lisanne?!xe2x80x99 Ik open mijn ogen en zie dat 30 paar slaperige oogjes me aankijken. Dat heb ik weer he. Meneer Schaap kijkt me boos aan en zegt xe2x80x98een beetje onder mijn les gaan slapen? Wie heeft je dat geleerd? Ga je maar melden!xe2x80x99 waarop ik hem met puppyoogjes aankijk en zeg: xe2x80x98Sorry meneer, mij wordt elke morgen verteld dat ik mijn dromen moet volgen, en daar was ik druk mee bezig, voordat u me wakker maaktexe2x80x99

Daar loopt hij, met zijn mooie blonde lokken, een glimlach die je doet smelten. Van de blik in zijn ogen krijgt elke vrouw het warm, dat weet je zeker. En om dan maar over zijn geweldige lichaam te zwijgen. Waar hij woont? geen idee. Hoe hij heet? geen idee!

Je moeder is jarig en je bent gezellig met je broers, je ouders en de ouders van je moeder naar de pizzeria om dat te vieren. Niet heel spectaculair, om het maar netjes te zeggen. Maar je hebt je voorgenomen om aardig te blijven en een beetje mee te doen aan het gesprek.

Je gaat zitten, en komt tot de ontdekking dat je vanuit daar naar de bar kan kijken en, heel belangrijk, de mensen die daar aan het werk zijn.

Dan krijg je een brok in je keel. Een mooie jongen met geweldig mooie lange blonde manen komt te voorschijn en gaat achter de bar staan. Je kijkt naar hem. Hij is ongestoord bezig en voelt zich duidelijk op zijn gemak. Niet staren! Alleen nog heel even kijken, hij kijkt op. Je kijkt hem aan, en hij glimlacht. Die lach!

De bestelde pizza is opeens niet zo interessant meer, lekker hoor, maar met zo’n gevoel in je buik kun je toch niet eten? Hebben ze hem daarvoor ingehuurd ofzo?

Nog vele malen meer kijkt hij op naar je. Hoe kan zo’n hunk nou naar jxc3xb3u kijken, je kan het zelf niet geloven. Je ziet het al helemaal voor je, jij en hij, samen in de pizzeria, voor een date. Je ziet je moeder naar je kijken, en waar je heen kijkt. Ze ziet je dagdromen, maar ze zegt niets, gelukkig.

Je blijft naar hem kijken, en als hij terug kijkt weer kijken. Dan weer kijken en weer lachen. En hij maar terug lachen. Je gaat er helemaal in op, en elke keer dat hij weer naar je lacht smelt je van binnen, en voel je je alsof je zweeft. Steeds opnieuw en opnieuw en opnieuw. Het voelt alsof je de hele pizzeria afzweeft en tegelijkertijd verdrinkt in de ogen van de jongen met de blonde manen.

En toen stond je weer met beide voeten op de vloer. Iedereen is klaar met eten, praten, drinken en grapjes maken. Dit betekent dat je hunk nog maar heel even heeft om zijn msn op een bierviltje te schrijven en die jou te overhandigen, net als in de film. Zo langzaam als je kan doe je je jas aan, en laat merken dat je weg gaat. Hij is bezig, hij merkt niets, je blijft nog langer staan. Nog steeds is hij druk bezig. Je moet wel gaan, iedereen staat al bij de deur terwijl jij nog bezig bent met je sjaal.

Met een zucht stap je de auto in, ietwat verward. Maar je moet en zal weten wie hij is! Echt niet dat je op gaat geven nu je het gevoel hebt dat je zojuist hxc3xa9xc3xa9l veel oogcontact heb gehad met de meest perfecte jongen voor jou die er bestaat.

Iemand die zich aanbiedt om volgende week mee te gaan naar de pizzeria in Julianadorp?

Liefs, Lisanne

deze column is geschreven op 21-10-2007

Ik sta op overgaan!

Ja, het is een feit. Ik sta nu gemiddeld op overgaan en heb maar twee (je leest het goed, twxc3xa9xc3xa9!) onvoldoendes op mijn rapport..! Het is niet ruim, er is ook geen ruimte meer voor onvoldoendes (wat dus betekent dat ik moet gaan leren…) en aangezien er acht (je leest het weer goed, xc3xa1cht!) toetsen in opkomst zijn, zou dat misschien, hxc3xa9xc3xa9l misschien, functioneel gezien, ook wel verstandig zijn. Maar dan mis ik toch weer xc3xa9xc3xa9n van die oh zo belangrijke vaardigheden van een VWO leerling: Discipline. (of disipline/dicipline?)

Mijn duits lerares zorgt ‘voor een stok achter de deur’, maar zou ze weten dat fysiek geweld niet is toegestaan? Zo ook weer afgelopen maandag, een diagnostische toets. Natuurlijk heb xc3xadk niet geleerd, dat zou toch helemaal niet zinvol zijn. Wanneer je dan ontdekt dat er op je toets staat: "Dit is geen VWO niveau", breekt je klomp. Dxc3xa1xc3xa1r had ik nou geen toets voor hoeven maken…. Dat had ik zelf ook nog wel kunnen vertellen!

De week vlxc3xadegt om en op zondag heb je nog precies xc3xa9xc3xa9n week om minstens twxc3xa9xc3xa9 toetsen in je hoofd te stampen. Alleen.. dan is het redelijk handig om te weten wat je precies moet leren! Als je op zondag ontdekt dat je natuurkunde-boek al een hele periode lang dxc3xadcht in je tas heeft gezeten, dan is dat toch wel een tegenvaller.

Gelukkig bestaat er dan txc3xb3ch nog msn en binnen nxc3xb3-time weet je exact wat je moet leren voor de aankomende toetsweek. Alleen op dat moment zijn er toch weer een klein aantal mensen waarmee je zeer boeiende gesprekken voert. Nu kan je niet zonder pardon je laptop dichtklappen en gaan leren! En daar komt dan je discipline/disipline/dicipline om de hoek kijken. Als je de dag erna ontdekt dat je gxc3xa9xc3xa9n idee hebt wat je voor wiskunde en nederlands moet doen, begint het toch wel een beetje op je zenuwen te werken.

Nu ik me bedenk dat ik, in de tijd dat ik hier een stuk over discipline/disipline/dicipline typ, bxc3xa9st een stukje natuurkunde had kunnen doorlezen, kom ik tot de volgende conclusie: Ik haal het de volgende periode xc3xa1llemaal wel weer op!

Liefs, Marise

Rode rozen, suikerharten en geurkaarsen..
Je kent het wel, zodra 14 februari eraan komt liggen de winkels er weer vol mee!

En toch, valentijn is niet zo speciaal voor mij. Ik bedoel, de achterliggende gedachte is natuurlijk wel romantisch, maar waarom wel op 14 februari en niet op de andere 364 dagen van het jaar? Hoe weet je nu of iemand het meent, of dat het gewoon voor de goede vriendschap is? En hoe weet je of je grootste liefde, een roos van 1,50, naar een ander stuurt?

En stel dat je niets krijgt? En je beste vriendin wel? En wat als je wel iets krijgt, maar je weet niet van wie?

Maar toch.. het is natuurlijk wel leuk als je een roosje krijgt van een geheime aanbidder, of een kaartje van een anonieme afzender. Je gaat je txc3xb3ch afvragen van wie het komt en, eerlijk is eerlijk, het staat natuurlijk ook best wel interessant om het bij je vriendinnen te vertellen!

Maar, staat het niet nxc3xb3g interessanter als je dat op een van de 364 andere dagen doet? En is het dan niet nog vxc3xa9xc3xa9l romantischer? En is het dan niet echt, xc3xa9cht betrouwbaar? En ben je dan niet vxc3xa9xc3xa9l specialer?

Txc3xb3ch ben ik benieuwd of ik nog iets krijg dit jaar..

Liefs, Marise

Hallohallo!

Vanaf vandaag is Sikkepit een feit, een weblog over het leven van Marise en Lisanne en over onze grootste hobby’s, beauty en fashion. En nog een beetje over jongens, uiteraard!

Have fun!